Klauzula niedozwolona nr 3239

Pod numerem 3239 rejestru UOKiK zidentyfikowano klauzulę niedozwoloną, która jest charakterystyczna dla nieprawidłowości spotykanych w sektorze handlu elektronicznego. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Ewentualne spory wynikłe w związku z realizacją transakcji w sklepie internetowym, strony rozstrzygać będą w drodze porozumienia stron. W przypadku braku porozumienia rozstrzygnięcie sporu zostanie oddane sądowi właściwe...". Kontrola wzorców umownych pod kątem abuzywności, realizowana zarówno w trybie kontroli abstrakcyjnej (art. 479³⁶ k.p.c.), jak i incydentalnej, służy ochronie zbiorowych interesów konsumentów. Przedmiotowa klauzula, naruszając równowagę kontraktową na niekorzyść konsumenta, stanowi postanowienie, które nie powinno znajdować się w regulaminach stosowanych w profesjonalnym obrocie. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Ustawa o prawach konsumenta z dnia 30 maja 2014 r. nakłada na przedsiębiorców prowadzących sprzedaż internetową szczególne obowiązki informacyjne wobec konsumentów. W świetle rosnącej aktywności UOKiK w zakresie kontroli wzorców umownych, każdy przedsiębiorca powinien zadbać o zgodność swoich regulaminów z prawem konsumenckim. Audyt regulaminu pozwala zidentyfikować klauzule niedozwolone zanim staną się przedmiotem postępowania. Wczesna weryfikacja wzorców umownych minimalizuje ryzyko kosztownych sporów sądowych i postępowań administracyjnych. Pomoc w przygotowywaniu regulaminów i audycie sklepu oferuje serwis eprawo.pl.