Klauzula niedozwolona nr 244

Postanowienie nr 244, zakwestionowane przez Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, stanowi przykład niedozwolonej praktyki w branży systemu argentyńskiego. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Inwestorowi Funduszu, któremu przyznano asygnatę towarową, a który zrezygnował lub nie wpłacił w terminie kwoty wynikającej z zaoferowanych rat kompletnych z uwzględnieniem art. 15 ust. 5, zostaje cofnięta przyznana asy...". Art. 385¹ § 1 k.c. wprowadza generalną klauzulę chroniącą konsumenta przed nieuczciwymi postanowieniami umownymi. Przepis ten, stanowiący implementację dyrektywy 93/13/EWG, wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: sprzeczności z dobrymi obyczajami oraz rażącego naruszenia interesów konsumenta. Analiza przedmiotowego postanowienia prowadzi do wniosku, że obie przesłanki są spełnione. Klauzula regulująca terminy w sposób jednostronny na korzyść przedsiębiorcy narusza zasadę równowagi kontraktowej i może stanowić niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385³ pkt 8 k.c. Systemy argentyńskie (konsorcja) budzą szczególne wątpliwości prawne ze względu na ich strukturę, która często ogranicza prawa konsumentów w sposób sprzeczny z zasadami obrotu. Regulaminy zawierające klauzule niedozwolone podważają wiarygodność przedsiębiorcy i narażają go na odpowiedzialność wobec konsumentów. Kompleksowy audyt regulaminu sklepu internetowego lub innej działalności gospodarczej jest najskuteczniejszym sposobem minimalizacji ryzyka prawnego. Profesjonalne wsparcie w tworzeniu i weryfikacji regulaminów zapewnia serwis eprawo.pl.