Klauzula niedozwolona nr 2250

Pod numerem 2250 rejestru UOKiK zidentyfikowano klauzulę niedozwoloną, która jest charakterystyczna dla nieprawidłowości spotykanych w sektorze turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „W przypadkach rezygnacji z imprezy przez Uczestnika z przyczyn nie leżących po stronie Biura Podróży […] Uczestnika obciążają następujące koszty: - 10 % ceny imprezy, jeżeli rezygnacja nastąpiła w terminie do 30 dni...". Zgodnie z art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które nie zostały uzgodnione indywidualnie, nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Przedmiotowa klauzula wpisuje się w katalog postanowień niedozwolonych określony w art. 385³ k.c., ponieważ w sposób nieuzasadniony ogranicza uprawnienia konsumenta wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Postanowienie regulujące skutki rezygnacji konsumenta w sposób nieproporcjonalny obciąża go kosztami, co stanowi naruszenie art. 385³ pkt 12 i 16 k.c. Konsument ma prawo do rozwiązania umowy na warunkach zgodnych z prawem. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Tego typu klauzule niedozwolone w regulaminach stanowią poważne ryzyko prawne dla przedsiębiorców — mogą skutkować wpisem do rejestru UOKiK, karami finansowymi i utratą zaufania klientów. Profesjonalny audyt regulaminu pozwala wykryć i wyeliminować takie postanowienia. Audyt regulaminu biura podróży to kluczowy element zapewnienia zgodności z prawem konsumenckim. Wsparcie w zakresie przygotowywania regulaminów i umów oferuje serwis eprawo.pl.