Klauzula niedozwolona nr 2190

Pod numerem 2190 rejestru UOKiK zidentyfikowano klauzulę niedozwoloną, która jest charakterystyczna dla nieprawidłowości spotykanych w sektorze usług bankowych. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Sądem właściwym dla rozstrzygania sporów wynikłych z umowy rachunku jest sąd właściwy dla miejsca siedziby oddziału prowadzącego rachunek" [§ 61 ust.2 Regulaminu]". Ocena abuzywności postanowienia umownego wymaga uwzględnienia treści art. 385² k.c., który nakazuje brać pod uwagę okoliczności zawarcia umowy, treść całej umowy oraz umów pozostających w związku z umową obejmującą postanowienie będące przedmiotem oceny. Analizowane postanowienie, oceniane w kontekście całości stosunku umownego, narusza interesy konsumenta w sposób rażący. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Prawo bankowe oraz ustawa o kredycie konsumenckim nakładają na instytucje finansowe szczególne obowiązki w zakresie transparentności warunków umownych. Warto podkreślić, że klauzule niedozwolone wpisane do rejestru UOKiK mają skutek wobec wszystkich przedsiębiorców stosujących tożsame postanowienia. Audyt regulaminu usług bankowych pozwala przedsiębiorcom uniknąć stosowania postanowień uznanych za abuzywne. Audyt sklepu internetowego lub weryfikacja umów z konsumentami to usługi, które oferują specjaliści z serwisu eprawo.pl.