Klauzula niedozwolona nr 1923

Pod numerem 1923 rejestru UOKiK zidentyfikowano klauzulę niedozwoloną, która jest charakterystyczna dla nieprawidłowości spotykanych w sektorze turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Niewykorzystanie z przyczyn Uczestnika np. spóźnienie się na zbiórkę, rezygnacja z części lub całości wyjazdu, jakiegokolwiek świadczenia nie jest podstawą do zwrotu pieniędzy. Świadczenia opisane są w programie wyjazdu,...". Zgodnie z art. 385¹ § 1 Kodeksu cywilnego, postanowienia umowy zawieranej z konsumentem, które nie zostały uzgodnione indywidualnie, nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy. Przedmiotowa klauzula wpisuje się w katalog postanowień niedozwolonych określony w art. 385³ k.c., ponieważ w sposób nieuzasadniony ogranicza uprawnienia konsumenta wynikające z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa. Postanowienie to utrudnia lub uniemożliwia konsumentowi realizację prawa do zwrotu towaru, co stanowi naruszenie bezwzględnie obowiązujących przepisów o ochronie konsumentów. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. Tego typu klauzule niedozwolone w regulaminach stanowią poważne ryzyko prawne dla przedsiębiorców — mogą skutkować wpisem do rejestru UOKiK, karami finansowymi i utratą zaufania klientów. Profesjonalny audyt regulaminu pozwala wykryć i wyeliminować takie postanowienia. Audyt regulaminu biura podróży to kluczowy element zapewnienia zgodności z prawem konsumenckim. Wsparcie w zakresie przygotowywania regulaminów i umów oferuje serwis eprawo.pl.