Klauzula niedozwolona nr 1790

Klauzula nr 1790, wpisana do rejestru klauzul niedozwolonych UOKiK, dotyczy postanowienia stosowanego w sektorze telewizji kablowej i satelitarnej, które zostało słusznie uznane za abuzywne. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Zapisy § 2 ust 4,5,6 wiążą abonenta niezależnie od obowiązywania bądź nieobowiązywania umowy w każdym czasie w wypadku naruszenia postanowień § 2 ust 5,6 regulaminu przez abonenta niezależnie od przyczyn naruszenia, abon...". Stosownie do utrwalonej linii orzeczniczej Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, postanowienia wzorców umownych, które przerzucają na konsumenta ryzyko związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowią klauzule niedozwolone w rozumieniu art. 385¹ k.c. Takie postanowienia kształtują stosunek prawny w sposób nierównomierny, naruszając zasadę ekwiwalentności świadczeń. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Dostawcy usług telewizji kablowej i satelitarnej są zobowiązani do przestrzegania przepisów prawa telekomunikacyjnego oraz prawa konsumenckiego w zakresie wzorców umownych. Stosowanie klauzul niedozwolonych w regulaminach może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych, w tym do nałożenia kar pieniężnych przez Prezesa UOKiK w ramach ochrony zbiorowych interesów konsumentów. Dlatego audyt regulaminu i wzorców umownych powinien stanowić standardowy element działalności każdego przedsiębiorcy. Profesjonalne doradztwo w zakresie przygotowywania regulaminów oferuje serwis eprawo.pl.