Klauzula niedozwolona nr 1768

W rejestrze klauzul niedozwolonych prowadzonym przez UOKiK pod numerem 1768 figuruje postanowienie z branży usług telekomunikacyjnych, które wymaga szczegółowej analizy prawnej. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Koszty wzywania do zapłaty w przypadku opóźnienia w zapłacie należności (par. 4 ust. 6 Regulaminu) wynoszą 10 zł (kwota nie podlega VAT). Koszty procedury windykacyjnej wynoszą 15% kwoty netto windykowanej należności (kw...". Zasada swobody umów wyrażona w art. 353¹ k.c. doznaje istotnych ograniczeń w relacjach z konsumentami. Przedsiębiorca, formułując wzorzec umowny, nie może kształtować treści stosunku prawnego w sposób sprzeczny z naturą zobowiązania, ustawą ani zasadami współżycia społecznego. Analizowane postanowienie przekracza te granice, nadmiernie obciążając konsumenta. Przerzucanie na konsumenta nadmiernych kosztów narusza zasadę ekwiwalentności świadczeń i stanowi postanowienie abuzywne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. Warto zauważyć, że postanowienia o analogicznej treści były wielokrotnie kwestionowane w orzecznictwie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, co potwierdza utrwaloną praktykę uznawania tego typu klauzul za niedozwolone. Konsument, który napotka takie postanowienie w regulaminie lub umowie, powinien mieć świadomość, że nie jest nim związany z mocy samego prawa. Prawo telekomunikacyjne nakłada na operatorów szczególne obowiązki informacyjne wobec abonentów, a ich regulaminy podlegają ścisłej kontroli UOKiK. Eliminacja klauzul niedozwolonych z regulaminów i umów to nie tylko obowiązek prawny, ale także element budowania zaufania w relacji z klientami. Audyt regulaminu operatora stanowi fundament bezpiecznego prowadzenia działalności w branży telekomunikacyjnym. Profesjonalne regulaminy zgodne z prawem konsumenckim przygotowują eksperci z serwisu eprawo.pl.