Klauzula niedozwolona nr 1735

Analizowana klauzula niedozwolona (nr 1735 w rejestrze UOKiK) z branży sprzedaży konsumenckiej stanowi przykład postanowienia, które w sposób rażący narusza interesy konsumenta. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „Sądem właściwym dla rozpatrywania sporów wynikających z umowy sprzedaży jest sąd właściwy dla siedziby pozwanego w Poznaniu.". Kontrola wzorców umownych pod kątem abuzywności, realizowana zarówno w trybie kontroli abstrakcyjnej (art. 479³⁶ k.p.c.), jak i incydentalnej, służy ochronie zbiorowych interesów konsumentów. Przedmiotowa klauzula, naruszając równowagę kontraktową na niekorzyść konsumenta, stanowi postanowienie, które nie powinno znajdować się w regulaminach stosowanych w profesjonalnym obrocie. Narzucenie właściwości sądu jest niedozwolone na mocy art. 385³ pkt 23 k.c., który wprost zakazuje narzucania konsumentowi rozpoznania sprawy przez sąd, który wedle ustawy nie jest miejscowo właściwy. Przepisy dotyczące sprzedaży konsumenckiej, w szczególności art. 556–576 Kodeksu cywilnego, zapewniają konsumentowi szeroką ochronę w zakresie rękojmi za wady. W świetle rosnącej aktywności UOKiK w zakresie kontroli wzorców umownych, każdy przedsiębiorca powinien zadbać o zgodność swoich regulaminów z prawem konsumenckim. Audyt regulaminu pozwala zidentyfikować klauzule niedozwolone zanim staną się przedmiotem postępowania. Wczesna weryfikacja wzorców umownych minimalizuje ryzyko kosztownych sporów sądowych i postępowań administracyjnych. Pomoc w przygotowywaniu regulaminów i audycie sklepu oferuje serwis eprawo.pl.