Klauzula niedozwolona nr 101

Postanowienie zarejestrowane pod numerem 101 w rejestrze UOKiK stanowi istotny przykład klauzuli niedozwolonej w obszarze turystyki. Treść zakwestionowanego postanowienia brzmi: „„Koszt odstąpienia od umowy w ustawowym dziesięciodniowym terminie równy jest niezbędnemu kosztowi zawarcia umowy, określonemu w Umownie Sprzedaży Timeshare i wynosi równowartość 500 EUR, liczoną wg średniego kursu dnia ...". Kontrola wzorców umownych pod kątem abuzywności, realizowana zarówno w trybie kontroli abstrakcyjnej (art. 479³⁶ k.p.c.), jak i incydentalnej, służy ochronie zbiorowych interesów konsumentów. Przedmiotowa klauzula, naruszając równowagę kontraktową na niekorzyść konsumenta, stanowi postanowienie, które nie powinno znajdować się w regulaminach stosowanych w profesjonalnym obrocie. Klauzula ogranicza prawo konsumenta do odstąpienia od umowy, co jest sprzeczne z bezwzględnie obowiązującymi przepisami prawa konsumenckiego. Prawo do odstąpienia od umowy zawartej na odległość w terminie 14 dni wynika z art. 27 ustawy o prawach konsumenta. Ustawa o imprezach turystycznych i powiązanych usługach turystycznych z 2017 r. wprowadza szczególne standardy ochrony konsumenta w branży turystycznej. W świetle rosnącej aktywności UOKiK w zakresie kontroli wzorców umownych, każdy przedsiębiorca powinien zadbać o zgodność swoich regulaminów z prawem konsumenckim. Audyt regulaminu pozwala zidentyfikować klauzule niedozwolone zanim staną się przedmiotem postępowania. Wczesna weryfikacja wzorców umownych minimalizuje ryzyko kosztownych sporów sądowych i postępowań administracyjnych. Pomoc w przygotowywaniu regulaminów i audycie sklepu oferuje serwis eprawo.pl.